Thema

Twintig jaar Oostende voor Anker

Twintig ankers als eretekens 20 jaar Oostende voor Anker.

De geestdrift en het engagement van de organisatie, de vrijwilligers en de deelnemers is al van bij de start in 2000 zo groot dat het festival van de authentieke scheepvaart van de Noordzee vandaag alle verwachtingen overtreft!

Van een enkele maar goed zichtbare plek aan de kaaien is de armada nu tot in de verre uithoekjes gedrongen. Het zeefeest zwelt jaar na jaar.

Telkens als een onverlaat de gedachte opwerpt dat en “bende oudde boot’n” (oude boot in het Oostends) toch ooit eens aan déjà vu limiet moet komen, wijzen die mannetjes en vrouwtjes met de intussen bekende rode broeken naar het water.

Daar groeien de rijen boten die zij aan zij glimmen en schitteren. Vanuit alle windrichtingen komen alle “would be” kaperkapiteins en lichtmatrozen aangestroomd. Op de kaaien en de pleinen stapelen 20 jaar thema’s zich op.

Ze hebben een relatie met water. Het was 20 jaar zwoegen en evenveel tegen de stroom inroeien.

Hoezo, hebben we geen gevoel met de scheepvaart? Hoezo, keren we onze rug naar ons maritiem verleden? En wablief, zouden we alles liever slopen en is restaureren iets voor sullen?

Oostende en haar inwoners varen er ook nog eens letterlijk wel bij.

WAT HAD U WILLEN WORDEN TOEN U JONG WAS?
ZEEMAN? PIRAAT? MATROOS? OF LIEVER ADMIRAAL?

Wat had u willen worden toen u jong was?

Zeeman? Piraat? Matroos? of liever Admiraal?

Met Oostende voor Anker wordt u het allemaal. Dat was de openingszin in het eerste programmaboek dat Oostende voor Anker uitbracht in 2001. Het barst dan al van het enthousiasme en het verrassende. Oostende had altijd uitgepakt met haar toeristische en culturele rijkdommen en ontdekte in 2000 voor het eerst haar nautische oorsprong. Niet onmiddellijk, dan toch geleidelijk.

En waar draait het allemaal om? Om de sfeer, maar nog iets. Het draait ook om doordringen in het bewustzijn. Nu ligt de maritieme wereld niet bepaald in het bovenste vakje als je aan de man op de hoek van de Langestraat zou vragen naar de top 10 van zijn interesses.

En toch bewees Oostende voor Anker jaar na jaar dat het grote publiek dat verslingerd is aan voetbal, veldrijden en computerspelletjes, iets voelt opborrelen bij het zien van die oude boten en schepen, van dat scheepsvolk, van dat aura dat naar zeezout en algen ruikt en avontuurlijke reizen, verre bestemmingen suggereert. Oostende voor Anker heeft geen klein beetje betekend voor ons nautisch besef en het collectief bewustzijn.

In het kielzog van een pretentieloos en niet commercieel festival is de aandacht voor het watererfgoed vlot getrokken.

Zowel vanuit het grote publiek als vanuit de hoek van de werven, de musea, de nautische sites, de bemanningen en de nautische -en maritieme diensten.

Wij zijn alvast geslaagd in onze opzet!